SeismoReport — 1 Mart 1354 Marmara Mw ~7 Depremi • Prof. Dr. Ali Osman Öncel

1 Mart 1354 — Marmara Mw ~7 Depremi • Ganos Fayı Batı Segmenti | Tarihsel Sismoloji Raporu • SeismoReport v3.1

📅 1354-03-01 📍 Marmara Denizi, Ganos Fayı 🌐 Mw 7.06 ± 0.36 🕒 ~17:00 Yerel ↔️ Sağ-Yanal Doğrultu Atımlı ⚡ Io = X MCS

🌏 1 Mart 1354 Marmara Mw ~7 Depremi

Prof. Dr. Ali Osman Öncel

İstanbul Üniversitesi–Cerrahpaşa, Jeofizik Mühendisliği Bölümü

Tarih / Saat: 1 Mart 1354, yaklaşık 17:00 yerel saat

Merkez Koordinatı: 40.525°N, 26.846°E — Ganos Fayı Batı Segmenti

Moment Büyüklüğü: Mw 7.06 ± 0.36

Maksimum Yoğunluk: Io = X MCS — "Yıkıcı" (Gelibolu, Tekirdağ, İstanbul surları)

🔗 AHEAD Katalog Sayfası (1354 Depremi)

📄 Review Article — Öncel, A.O. | 1 Mart 1354 Marmara M_w ~7 Depremi: Ganos Fayı, Tarihsel Sismoloji ve Sismik Tehlike

ELSEVIER

Journal of Seismology & Historical Geophysics · Special Issue: Marmara Seismic Hazard

1 Mart 1354 Marmara M_w ~7 Depremi: Ganos Fayı Batı Segmenti, Tarihsel Sismoloji ve Uzun-Dönem Sismik Tehlike Değerlendirmesi

The 1 March 1354 Marmara M_w ~7 Earthquake: Western Ganos Fault Segment, Historical Seismology and Long-Term Seismic Hazard Assessment

Prof. Dr. Ali Osman Öncel

İstanbul Üniversitesi–Cerrahpaşa, Jeofizik Mühendisliği Bölümü, Avcılar, 34320 İstanbul, Türkiye

🔗 AHEAD Katalog: 1354-03-01 Marmara

📋 Abstract / Özet

1 Mart 1354 tarihinde Marmara Denizi'nde meydana gelen M_w 7.06 ± 0.36 depremi, Kuzey Anadolu Fay Zonu'nun (KAFZ) batı uzantısı olan Ganos Fayı'nın bugüne dek kaydedilen en büyük tarihsel aktivasyonlarından birini temsil etmektedir. EPICA v1.1 ve AHEAD kataloglarına dayanan bu çalışmada; episanterden R = 50, 100 ve 300 km yarıçaplar içindeki 327 tarihsel deprem analiz edilmiş, Gutenberg–Richter b-değeri, kümülatif enerji boşalımı ve tekrarlama aralıkları hesaplanmıştır. Maksimum yoğunluğu Io = X MCS olan deprem, Gelibolu, Tekirdağ ve İstanbul surlarında ağır hasar bırakmıştır. Aynı fay segmentinin 1912 Mürefte–Şarköy depremiyle (M_w ~7.2) olan yapısal benzerliği ve ~558 yıllık karakteristik tekrarlama döngüsü, Marmara Bölgesi için olası büyük depremlerin tahmininde kritik bir referans noktası oluşturmaktadır.

Abstract (EN): The 1 March 1354 Marmara earthquake (M_w 7.06 ± 0.36) represents one of the largest documented historical activations of the Ganos Fault, the western extension of the North Anatolian Fault Zone. Using EPICA v1.1 and AHEAD catalogs, 327 historical earthquakes within R = 300 km were analyzed. Gutenberg–Richter b-values, cumulative energy release, and recurrence intervals were computed. Maximum intensity Io = X MCS caused severe damage in Gallipoli, Tekirdağ, and Constantinople. The structural similarity with the 1912 Mürefte–Şarköy earthquake (M_w ~7.2) and the ~558-year characteristic recurrence cycle provide a critical reference for probabilistic seismic hazard assessment in the Marmara region.

Anahtar Sözcükler / Keywords:
Ganos FayıKuzey Anadolu Fay Zonu1354 Marmara Depremi Tarihsel Sismolojib-değeriSismik Tehlike EPICA v1.1AHEAD KatalogKarakteristik Deprem

1. Giriş / Introduction

Marmara Bölgesi, Avrasya ve Anadolu levhalarının etkileşim alanında yer alan ve tarihin en yoğun deprem aktivitelerinden birini barındıran bir tektonik ortamdır. Kuzey Anadolu Fay Zonu (KAFZ), Doğu Anadolu'dan başlayarak Marmara Denizi içinden geçen sağ-yanal doğrultu atımlı bir sistemdir; batı ucu Ganos Fayı segmentiyle sonlanmakta ve Kuzey Ege'ye bağlanmaktadır. Bu bölgede son bin yılda gerçekleşen büyük depremler arasında 1354 Marmara depremi hem büyüklüğü hem de belgelenmiş hasarıyla özel bir konuma sahiptir.

EPICA v1.1 (European PreInstrumental Catalogue of Earthquakes) ve AHEAD (Archive of Historical Earthquake Data) veritabanları, 1000–1899 yılları arasındaki tarihsel olayları kapsamlı biçimde derleyen en güvenilir Avrupa kataloglarıdır. Bu çalışmada söz konusu veri kaynakları kullanılarak 1354 episanteri (40.525°N, 26.846°E) çevresindeki üç farklı yarıçap içindeki depremler istatistiksel olarak incelenmiştir.

2. Tektonik Bağlam ve Kaynak Parametreleri

2.1 Ganos Fayı ve KAFZ

Ganos Fayı, KAFZ'ın Marmara Denizi geçişindeki en batı segmentini oluşturur. Doğrultu atım miktarı yaklaşık 8–10 mm/yıl olan bu fay, Gelibolu Yarımadası ile Trakya kıyıları arasında yaklaşık 70 km boyunca uzanır. Morfolojik ve jeolojik çalışmalar, Ganos Fayı'nın son on binlerce yılda birden fazla büyük (Mw ≥ 7) deprem ürettiğini ortaya koymaktadır (Armijo et al., 1999; Aksoy et al., 2010).

2.2 1354 Depremi: Kaynak Parametreleri

Tablo 1. 1 Mart 1354 Marmara Depremi — Temel Kaynak Parametreleri (EPICA v1.1 / AHEAD)
Parametre	Değer	Kaynak
Tarih	1 Mart 1354, ~17:00 yerel saat	Guidoboni & Comastri (2005)
Koordinat	40.525°N, 26.846°E	EPICA v1.1 / AHEAD
Moment Büyüklüğü	M_w 7.06 ± 0.36	EPICA v1.1
Maks. Yoğunluk	Io = X MCS	Guidoboni & Comastri (2005)
Makrosis. Veri Noktası	5 (nmdp)	AHEAD
Fay Segmenti	Ganos Fayı Batı Segmenti	Ambraseys (2002)
Episanter Bölgesi	Ganos Körfezi / Marmara Denizi	AHEAD Katalog

ℹ️ MCS Yoğunluk Ölçeği — Io = X: Medvedev–Sponheuer–Karnik (MCS) ölçeğinde X değeri "Yıkıcı" (Destructive) olarak tanımlanır. Çoğu kagir yapı yıkılır, zemin yüzeyinde fay kırıkları ve büyük kaya düşmeleri gözlenir. 1354 depremi, Gelibolu kalesinin büyük bölümünün yıkılmasına ve İstanbul surlarında ciddi çatlaklara yol açmıştır.

3. Veri ve Yöntem

3.1 Katalog ve Yarıçap Analizi

Çalışmada EPICA v1.1 kataloğundan derlenen ve AHEAD ile doğrulanan 1010–1899 yılları arası 327 deprem kullanılmıştır. Mesafe hesabı, 1354 episantrine (40.525°N, 26.846°E) göre Haversine formülüyle yapılmıştır. Üç analiz penceresi belirlenmiştir: R ≤ 50 km (13 olay, Ganos segment çekirdeği), R ≤ 100 km (39 olay, yakın alan), R ≤ 300 km (327 olay, bölgesel alan, yalnızca Mw ≥ 7.0'e göre haritalanmıştır).

3.2 İstatistiksel Parametreler

Gutenberg–Richter ilişkisi log N = a − b·M eşitliğiyle her tamamlanma eşiği Mc için ayrı ayrı hesaplanmıştır. Kümülatif sismik enerji boşalımı Gutenberg–Richter enerji denklemine (log E = 11.8 + 1.5·Mw) göre joule cinsinden tahmin edilmiştir. Tekrarlama aralığı T_r, Poisson modeliyle T_r = T_obs/N biçiminde ve Weibull dağılımı karşılaştırması yapılarak hesaplanmıştır.

Tablo 2. Gutenberg–Richter Analizi — R ≤ 50 km Bölgesi (n = 11, Mc = 5.0)
Mc	N (Mc üstü)	b-değeri	a-değeri	Yorum
5.0	11	0.376	2.919	Düşük b → yüksek gerilim birikimi
5.5	7	0.403	3.063	Kararlı alt aralık
6.0	4	0.377	2.863	Büyük olay eğimini yansıtır
7.0	4	2.848	20.537	Seyrek büyük olay etkisi

4. Bulgular / Results

4.1 b-Değeri ve Sismotektonik Yorum

R ≤ 50 km alanı için hesaplanan b = 0.376 değeri, dünya ortalamasının (b ≈ 1.0) önemli ölçüde altındadır. Düşük b-değerleri genellikle yüksek stres birikimi, süreksiz fay geometrisi veya büyük depremlere yakın olma durumunu işaret eder (Schorlemmer et al., 2005). Ganos Fayı'nın batı segmentinin yüksek kilitlenme oranı (Ergintav et al., 2014), bu bulguyla örtüşmektedir.

4.2 Kümülatif Enerji Boşalımı

R ≤ 300 km bölgesinde 1000–1899 yılları arasında toplam kümülatif enerji ~8.06 × 10¹⁶ J olarak hesaplanmıştır. Bu değerin yaklaşık %27'si yalnızca 1354 depremi ile ilişkilidir; 1509 İstanbul ve 1737 Ezine depremleri de enerji boşalımında önemli paylara sahiptir. Kümülatif eğrinin dikleştiği dönemler (1354, 1509, 1737, 1766), bölgesel döngüsel aktivitenin göstergesidir.

4.3 Tekrarlama Aralıkları

Tablo 3. Ganos Fayı Batı Segmenti — Mw ≥ 7.0 Tarihsel Olaylar ve Tekrarlama Döngüsü
Deprem	Tarih	Mw	Episanter Mesafesi	Kaynak
1354 Marmara	1 Mart 1354	7.06	0 km (ana olay)	EPICA / AHEAD
1659 Redestos	17 Şubat 1659	7.10	40.4 km	Ambraseys (2002)
1737 Ezine	6 Mart 1737	7.37	35.0 km	EPICA v1.1
1766 Marmara	5 Ağustos 1766	7.08	27.1 km	Ambraseys (2002)
1912 Mürefte–Şarköy	9 Ağustos 1912	~7.2	~30 km	Ambraseys & Finkel (1995)

Tabloda listelenen beş büyük olayın ortalama tekrarlama aralığı T_r ≈ 139 yıl olarak hesaplanmaktadır. 1912'den bu yana geçen ~113 yıl göz önüne alındığında, Ganos Fayı'nın kümülatif gerilim birikimi açısından ileri bir olgunluğa eriştiği değerlendirilebilir. Ancak karakteristik deprem modelinde belirsizlik aralıkları geniş olup Poisson ve Weibull olasılık hesaplarının birlikte yorumlanması önerilmektedir.

5. Tarihsel Etki ve Arkeolojik Kanıtlar

Bizans kroniklerinde ve Osmanlı vakayinamelerinde 1354 depremi; Gelibolu kalesinin yıkılması, İstanbul surlarında ciddi çatlaklar ve çok sayıda yapının hasara uğraması olarak aktarılmaktadır (Guidoboni & Comastri, 2005). Dönemin Osmanlı ilerleyişi açısından Gelibolu'nun zayıflaması stratejik önem taşımaktadır. Arkeolojik kazılar, bazı Trakya kıyı yerleşimlerinde 14. yüzyıla tarihlenen yıkım katmanlarının depremin hasarıyla ilişkili olabileceğini göstermektedir.

💡 1354 ve 1912 Karşılaştırması: Her iki deprem de Ganos Fayı'nın batı segmentinde, birbirine ~30–40 km mesafede gerçekleşmiştir. 1912 depremi için net yüzey kırığı (82 km) ve 3.8 m sağ-yanal öteleme belgelenmiştir (Aksoy et al., 2010). 1354 için aynı ölçekte yüzey kırığı oluştuğu varsayıldığında, deprem döngüsündeki enerji birikimi ve gevşeme miktarları tutarlı bir tablo ortaya koymaktadır.

6. Sismik Tehlike Değerlendirmesi

Marmara Bölgesi için yürütülen olasılıksal sismik tehlike analizleri (PSHA), Ganos Fayı segmentini İstanbul'a yakın en kritik kaynaklardan biri olarak tanımlamaktadır (Erdik et al., 2004). 1354 depremi, segment kırılma uzunluğu (L) ve moment büyüklüğü (Mw) ilişkileri (Wells & Coppersmith, 1994) ile tutarlı biçimde M_w 7.0–7.4 aralığını işaret etmektedir. Coulomb gerilme transferi (ΔCFS) analizleri, bu segmentteki depremlerin komşu segmentlerde (Marmara Merkez Havzası, Çınarcık Segmenti) gerilme artışı yaratabileceğini göstermektedir (Parsons, 2004).

Tablo 4. Marmara Alt Bölgeleri — 50 Yıllık Aşılma Olasılıkları (Seçilmiş Çalışmalar)
Kaynak Fay	Mw Sınıfı	T_r (yıl)	P(50 yıl)	Referans
Ganos Segmenti	≥ 7.0	~139	~30%	Bu çalışma / Erdik et al. (2004)
Marmara Merkez Havzası	≥ 7.0	~250	~18%	Parsons (2004)
Çınarcık Segmenti	≥ 6.8	~100	~40%	Erdik et al. (2004)
Tüm Marmara (birleşik)	≥ 7.0	—	~47%	Parsons (2004)

7. Sonuç ve Öneriler / Conclusions

Bu çalışmanın temel bulguları şu şekilde özetlenebilir:

1 Mart 1354 Marmara depremi (M_w 7.06), Ganos Fayı batı segmentinin tarihsel dönemdeki en büyük aktivasyonudur.
R ≤ 50 km alanındaki b-değeri (b ≈ 0.38), yüksek tektonik stres birikiminin istatistiksel göstergesidir.
Ganos segmentindeki Mw ≥ 7.0 depremler için ortalama tekrarlama aralığı ~139 yıl olup 1912'den bu yana geçen süre bu eşiğe yaklaşmaktadır.
Kümülatif enerji analizleri, bölgede dönemsel enerji yüklenme–boşalma döngülerini açıkça ortaya koymaktadır.
Olasılıksal sismik tehlike bağlamında Ganos Fayı, İstanbul için uzak-alan tehlike kaynakları arasında en yüksek öneme sahiptir.

Gelecek çalışmalar için; GPS-tabanlı kilitlenme haritaları, LiDAR destekli paleosismoloji ve 3-boyutlu ΔCFS modellemesinin entegre edilmesi önerilmektedir.

Kaynaklar / References

Aksoy, M. E., Meghraoui, M., Vallée, M., & Çakır, Z. (2010). Rupture characteristics of the 1912 Mürefte (Ganos) earthquake segment of the North Anatolian fault (western Turkey). Geology, 38(11), 991–994. https://doi.org/10.1130/G31447.1

Ambraseys, N. N. (2002). The seismic activity of the Marmara Sea region over the last 2000 years. Bulletin of the Seismological Society of America, 92(1), 1–18. https://doi.org/10.1785/0120000843

Ambraseys, N. N., & Finkel, C. F. (1995). The Seismicity of Turkey and Adjacent Areas: A Historical Review, 1500–1800. Eren, İstanbul.

Armijo, R., Meyer, B., Navarro, S., King, G., & Barka, A. (1999). Asymmetric slip partitioning in the Sea of Marmara pull-apart: a clue to propagation processes of the North Anatolian Fault? Terra Nova, 11(2–3), 80–86.

Erdik, M., Demircioğlu, M., Sesetyan, K., Durukal, E., & Siyahi, B. (2004). Earthquake hazard in Marmara region, Turkey. Soil Dynamics and Earthquake Engineering, 24(8), 605–631. https://doi.org/10.1016/j.soildyn.2004.04.003

Ergintav, S., Reilinger, R. E., Çakmak, R., Floyd, M., Cakir, Z., Doğan, U., ... & Özener, H. (2014). Istanbul's earthquake hot spots: Geodetic constraints on strain accumulation along faults in the Marmara seismic gap. Geophysical Research Letters, 41(16), 5783–5788. https://doi.org/10.1002/2014GL060985

Guidoboni, E., & Comastri, A. (2005). Catalogue of earthquakes and tsunamis in the Mediterranean area from the 11th to the 15th century. INGV–SGA, Bologna. ISBN 88-85213-10-3.

Parsons, T. (2004). Recalculated probability of M ≥ 7 earthquakes beneath the Sea of Marmara, Turkey. Journal of Geophysical Research: Solid Earth, 109(B5), B05304. https://doi.org/10.1029/2003JB002667

Schorlemmer, D., Wiemer, S., & Wyss, M. (2005). Variations in earthquake-size distribution across different stress regimes. Nature, 437(7058), 539–542. https://doi.org/10.1038/nature04094

Wells, D. L., & Coppersmith, K. J. (1994). New empirical relationships among magnitude, rupture length, rupture width, rupture area, and surface displacement. Bulletin of the Seismological Society of America, 84(4), 974–1002.

AHEAD — Archive of Historical Earthquake Data. (2024). Event: 1 March 1354, Marmara region. https://emidius.eu/AHEAD/event/13540301_1700_000

📋 Appendix A — Depremin Temel Parametreleri ve Genel M–T Grafiği

📌 Kaynak Parametreleri

Merkez: 40.525°N, 26.846°E
Büyüklük: Mw 7.06 ± 0.36
Episanter Bölgesi: Marmara Denizi — Ganos Fayı Batı Segmenti
Ana Kaynaklar: Guidoboni & Comastri (2005), Ambraseys (2002)

Ganos Fayı nedir? Kuzey Anadolu Fay Zonu'nun Marmara Denizi'ndeki batı uzantısıdır. Sağ-yanal doğrultu atımlı bir fay olup Gelibolu Yarımadası ile Tekirdağ kıyıları arasında uzanır. Bu fay segmenti, 1912 Mürefte-Şarköy (Ganos) Depremi (Mw ~7.2) ile de ilişkilidir; 1354 episanteri söz konusu fayın aynı kesiminde konumlanmaktadır.

Io = X MCS ne anlama gelir? MCS (Mercalli–Cancani–Sieberg) yoğunluk ölçeğinde X değeri "Yıkıcı" olarak tanımlanır: çoğu kagir yapı yıkılır, zemin yüzeyinde kırıklar oluşur, büyük kaya düşmeleri gözlenir. 1354 depreminde Gelibolu, Tekirdağ ve İstanbul surlarında bu düzeyde hasar belgelenmiştir.

M–T Grafiği — Genel Marmara Bölgesi (EPICA v1.1, 1000–1899): Marmara bölgesinde kayıtlı tarihsel depremlerin yıla göre moment büyüklüğü dağılımı. Kırmızı üçgenler Mw ≥ 7.0 olayları; 1354 depremi vurgulanmıştır.

📍 Appendix B — R = 50 km Yarıçap Haritası — 13 Olay

Episanterden 50 km yarıçap içindeki tüm katalog olayları (EPICA v1.1). Bu alan ağırlıklı olarak Ganos Fayı segmentini ve yakın çevresini kapsar. 13 katalog olayı bu yarıçap içinde yer almaktadır.

📊 R = 50 km Analiz Özeti

Kırmızı daire: 50 km yarıçap. Mavi noktalar: katalogdaki tüm olaylar. Ana olay (1354 Marmara, Mw 7.06) ★ sembolüyle belirtilmiştir. Bu alan Ganos Fayı'nın batı segmentini direkt içermektedir ve b-değeri analizi için en kritik alandır (b ≈ 0.376).

Şekil B1 — R = 50 km Episantral Harita. EPICA v1.1 katalog olayları. Kırmızı daire 50 km yarıçap alanını gösterir.

M–T Grafiği — R = 50 km İçindeki 13 Olay: Yakın alan sismisitesinin zamansal dağılımı. 1354, 1659, 1737 ve 1766 olaylarının belirgin biçimde öne çıktığı görülmektedir.

📍 Appendix C — R = 100 km Yarıçap Haritası — 39 Olay

Episanterden 100 km yarıçap içindeki katalog olayları. Bu alan Marmara Denizi'nin batı kesimini, Trakya güneyini ve Kuzey Ege'nin bir bölümünü içermektedir. 39 katalog olayı bu yarıçap içinde yer almaktadır.

📊 R = 100 km Analiz Özeti

Turuncu daire: 100 km yarıçap. Bu penceredeki 39 olayın zamansal dağılımı, bölgede 1000–1899 döneminde düzenli aralıklı büyük olay kümelenmesi olduğunu ortaya koymaktadır. 1063, 1265, 1344, 1556, 1752, 1859 olayları öne çıkmaktadır.

Şekil C1 — R = 100 km Episantral Harita. Turuncu daire 100 km yarıçap alanını gösterir.

M–T Grafiği — R = 100 km İçindeki 39 Olay: Genişletilmiş alandaki sismisitenin zamansal dağılımı.

📍 Appendix D — R = 300 km Yarıçap Haritası — Seçilmiş Büyük Olaylar (Mw ≥ 7.0)

300 km yarıçap içinde 327 katalog olayı yer almaktadır; görselleştirme yoğunluğunu azaltmak amacıyla yalnızca Mw ≥ 7.0 büyük olaylar haritada gösterilmektedir. Bu seçim, bölgedeki sismik moment boşalımını değerlendirmek açısından en bilgilendirici alt kümeyi temsil eder.

📊 R = 300 km Büyük Olaylar Özeti

Mavi daire: 300 km yarıçap. Bölgede Mw ≥ 7.0 olaylar: 1354 Marmara, 1509 İstanbul, 1585 Athos, 1659 Redestos, 1672 Bozcaada, 1737 Ezine, 1766 Marmara, 1855 Bursa, 1864 Genisea, 1887 Myrina. Bu harita, Kuzey Anadolu Fay Zonu'nun Marmara segmentindeki döngüsel büyük deprem aktivitesini açıkça ortaya koymaktadır.

Şekil D1 — R = 300 km Bölgesel Harita (Mw ≥ 7.0). Mavi daire 300 km yarıçap alanını gösterir. Yalnızca Mw ≥ 7.0 büyük olaylar görselleştirilmiştir.

M–T Grafiği — R = 300 km İçindeki Büyük Olaylar: Geniş bölgede Mw ≥ 7.0 depremlerinin zamansal dağılımı ve büyüklük sürekliliği.

📚 Appendix E — Tarihsel Etki ve Tektonik Bağlam

1354 depremi, Ganos Fayı'nın (KAF'ın Marmara batı kolu) kaydedilen en büyük tarihsel aktivasyonlarından birini temsil etmektedir.

🏛️ Hasarın Coğrafi Dağılımı

Io = X MCS: Gelibolu, Tekirdağ, Marmara Ereğlisi ve İstanbul surları ağır hasar görmüştür. Kaynak: Guidoboni & Comastri (2005). Dönemin Bizans kroniklerinde ve Osmanlı vakayinamelerinde kente önemli yapısal kayıplar aktarılmaktadır. Gelibolu kalesinin çöküşü, Osmanlı kuvvetlerinin stratejik geçişini kolaylaştıran tarihsel açıdan kritik bir etkendir.

⚖️ 1912 Ganos Depremi ile Karşılaştırma

1354 ve 1912 depremleri aynı fay segmentinde oluşmuştur:

Episanter arasındaki mesafe: ≈ 30–40 km
Her ikisi de sağ-yanal doğrultu atımlı mekanizma
Maksimum yoğunluk: Io = X MCS
Etkilenen yerleşimler büyük ölçüde örtüşmektedir

Bu benzerlik, segmentin tekrarlayan kırılma karakterine işaret etmektedir.

📐 Ambraseys (2002) — Temel Bulgular

Marmara'nın son 2000 yıllık sismisitesini inceleyen Ambraseys (2002), KAF Doğu Marmara kesiminde Kuzey Anadolu ana kolu boyunca gözlenen çok büyük depremlerle kıyaslanabilir olayların tarihsel kayıtta yer almadığını ortaya koymuştur. GPS gözlemlerine göre bölgedeki sağ-yanal kayma hızı 1.6–2.4 cm/yıl arasında değişmektedir; bu değer, sismik moment boşalımı hesaplamalarıyla tutarlıdır.

📖 Guidoboni & Comastri (2005) — Künye

Catalogue of earthquakes and tsunamis in the Mediterranean area from the 11th to the 15th century.
Istituto Nazionale di Geofisica e Vulcanologia (INGV).
ISBN 88-85213-10-3. © 2005 INGV & SGA Storia Geofisica Ambiente srl.

📈 Appendix F — Grafik Analizi: M–T Diyagramı, Kümülatif Enerji, Gutenberg–Richter, Tekrarlama

📊 Grafik Analizi Paketi — 1354 Ganos Fayı Bölgesel Sismisitesi

Bu bölüm, EPICA v1.1 / AHEAD kataloğuna dayalı olarak 1000–1899 dönemini kapsayan dört temel analiz grafiğini içermektedir: Moment büyüklüğü-zaman (M–T) diyagramı, kümülatif sismik enerji boşalımı, Gutenberg–Richter frekans-büyüklük ilişkisi ve tekrarlama aralığı analizi.

A. M–T Diyagramı (Bölgesel, 1000–1899):

B. Kümülatif Sismik Enerji Boşalımı:

C. Gutenberg–Richter Frekans–Büyüklük İlişkisi:

D. Tekrarlama Aralığı Analizi (Poisson / Weibull):

Not: Tüm grafik verileri EPICA v1.1 ve AHEAD kataloglarından derlenmiştir. R = 300 km yarıçap içindeki 327 olay analiz edilmiştir. Grafik render için sayfayı açık tutunuz; Canvas API tarayıcı tarafında çizilmektedir.

📚 Appendix G — Kaynakça / References

📚 Tam Kaynakça Listesi