🌿 Nesillerin Şefkat Mirası
Anneler Günü · 2026
Nesillerin Şefkat Mirası
Azize’den Hatice’ye uzanan sevgi destanı
I
Bugün günlerden şefkat, bugün günlerden vefa,
Azize’den başladı bu kutsal, bu zorlu sayfa.
Muhacir yollarında, genç ve mahzun haliyle,
Yetimlere ana oldu, sevginin en saf diliyle.
Miras
Bir annenin duası nesilleri taşır,
Bir annenin emeği yorgun hayatı aşır.
Azize’den Hatice’ye uzanan sevgi izi,
Bir aileyi ayakta tutan görünmez denizi.
II
Hacer babaannemdi sabrın sessiz nefesi,
Emanet yavruların dindi onda endişesi.
İleri yaşlarında bir mucize gibi gelen,
Süleyman’dı yüzünü yeniden güldüren.
III
Feride annemin yarım kalan mektep düşü,
Kayseri’den İstanbul’a uzandı hayat yükü.
Çıkmaz sokaklarda, daracık, yoksul evlerde,
“Ana direk” oldu bize en karanlık günlerde.
Vefa
Yorgun ellerinizle dünyayı taşıdınız,
Bir lokmayı bölüp sofralara umut kattınız.
Biz büyürken sessizce eksildiniz belki,
Ama sevgileriniz hiç tükenmedi.
IV
Eşim Hatice, sen ki kıtaları birleştiren,
Gurbet yollarını sevgiyle güzelleştiren.
Japonya’da, Kanada’da, çöl sıcaklarında,
Dünyayı yuva kıldın evlatlarının yanında.
V
Enes, Rana ve Yusuf; sizlerle umut büyüyor,
Bu köklü aile ağacı dualarla yürüyor.
Yalnız bizim değil, her nerede varsa bir anne,
Onun emeğiyle döner bu dünya sahne sahne.
Final
Yokluğu var eden, zorluğu kolay kılan ellere,
Dualarda yaşayan cefakâr yüreklere selam…
Azize’den Hatice’ye bütün analar baş tacı,
Sizlersiniz hayatın hem duası hem ilacı.
Şiirin Arkasındaki Gece
Nasıl Doğdu?
Bu şiir, Anneler Günü'nden bir önceki akşam doğdu. O gece aklımdan tek bir soru geçti: "Anne" dediğim kadınlar kimlerdi?
Annemin annesi Azize, babamın annesi Hacer, annem Feride ve eşim Hatice — dört kuşak, dört ayrı hayat. Annem Azize'yi tanıdı. Babam Hacer'i tanıdı. Kızım Rana, annesi Hatice'yi tanıyordu.
Gözlerimden bu dört yüz geçti. Şiir bitti.
Annemi ziyaret etmeden önce kardeşlerim, annem ve babamla paylaştım — henüz blog'a yüklememişim, düz metin olarak. Aile bir araya geldiğinde anladım ki kimse tıklamamıştı. Yengem Elif hanım fark etti: "Paylaşmıştın," dedi.
Metni sildim, Blogger versiyonunu yükledim.
Babam şiir okumayı sever. Eskiden kim daha güzel okur diye yarışırdık. O gün telefonu eline aldı — avucu kadar ekrandan, zorlana zorlana okudu.
Okudu.
Anneler Günü'nde aile olarak bir arada, bu şiirin etrafında buluşmak — güzel bir hatıra oldu.
Comments
Post a Comment